Hjólið

Eftir nokkra umhugsun ákvað ég að fá mér Suzuki DR650 fyrir þetta ferðalag. Sjá nánari upplýsingar um hjólið á vef

Ákvörðunin var ekki auðveld því með DR650 í hóp voru DR400Z, KTM LC4 640 Adventure, XR650 og XR400.  Einnig hefði ég geta bætti við BMW GS línunni, Honda Transalp og Africa Twin "second hand", Yamaha XT600 Ténéré og Kawasaki KLR600.  Eftirfarandi hélt mér frá því að taka þessi hjól með:

• BMW línan er bara hreinlega of dýr, auk þess sem sum hjólanna í GS línunni er allt of þung fyrir sandinn í Sahara.  Það var því auðvelt að útiloka BMW.  Þessi hjól eru samt sem áður klassa gripir og væri ég ekkert á móti því að eiga GS 1100 hjólið ef ég þyrfti ekki að borga það.

• Hondurnar eru sömuleiðis nokkuð þungar, en þessi hjól hafa verið mikið notuð í langferðum.  Sögur fara af því að þau eyði miklu og meiriháttar OFF-ROAD ferðalög endi oft með nokkrum biltum.  Þó þessi hjól séu drullu flott og gæjaleg, þá verða þau líka höndla vel við erfiðar aðstæður, en Africa Twin hefur ekki gert það.  Transalpinn er eitthvað léttari en AT.

• Yamaha hjólið er ekki listað á heimasíðu Yamaha og veit ég ekki hvort að það sé ennþá framleitt.  Nokkrir hafa þó notað hjólið í langtúra og en sem komið er hef ég ekki heyrt neitt ljótt.  Þó WR-inn sé hrillilega flott græja þá veit ég ekki hvernig TT-inn höndlar.

• Kawinn er bara ekki mitt hjól og ég gaf honum aldrei séns.  Sérstaklega vegna þess að ég hef ekki lesið neinar ferðasögur þar sem Kawi hefur leikið aðalrulluna.

Í bókinni Adventure motorcycling handbook eftir Chris Scott er fjallað um val á mótorhjólum fyrir ferðalög.  Þeir sjö þættir sem honum finnst skipta mestu máli eru:

• Þyngd,

• hagkvæmni,

• þægindi,

• styrkur,

• lipurð,

• áreiðanleiki og

• einfaldur vélbúnaður.

Hafa verður í huga að til viðbótar við þig og þyngd hjólsins eiga örugglega eftir að bætast um 50kg af búnaði.  Létt hjól höndla betur í sandi og er auðveldara að losa úr festu í sandinum.

Miklu máli skiptir að velja rétta tegund af hjóli.  Tvígengis hjól henta ekki þegar fara á langar vegalendir, fyrst og fremst vegna mikillar bensíneyðslu.  Eins cylindra hjóla með >40 hestöfl (u.þ.b. 600cc) hafa reynst mjög vel í langferðum og eyða um 5-6L/100km.  Tveggja cylindra hjól eru ónauðsynleg og í raun til vansa þegar kemur að sandi og drullu.  Tveggja cylindra hjól henda aftur á móti mjög vel til langferða í U.S.A. og Evrópu þó eiginleikar þeirra fái ekki að njóta sýn í Afríku og S.-Ameríku svo eitthvað sé nefnd.

Hver vill ekki hafa þægindi á 500-1000km dagleiðum?  Þægindin snúast ekki bara um mjúgt sæti, virka fjöðrun og litla vindmótstöðu, heldur skiptir mótorvíbringurinn miklu máli.  Fjöl-cylinder mótorhjólin hafa því þann kost að vera víbrunarlaus á meðan tvígengis hjólin eru það ekki.  Mjúkur orkuflutningur frá vél í hjól, öflugar bremsur og álesanlegir mælar flokkast undir þægindi og geta sparað mikla orku á löngum dögum.

Styrkur hjólsins ræðst af því hvað þú styrkir það mikið.  Fjórgengishjól undir 600cc eru hönnuð fyrir keppnir og drulluslóða, á meðan stærri hjólin eru byggð upp sem ferðahjól og því sterkari, en jafnframt þyngri.  Þó að framleiðendur ferðahjólanna vilji meina að hjólin þurfi enga styrkingu þá hef ég heyrt það útundan mér að ÖLL HJÓL þurfi að styrka fyrir langar ferðir.

Lipurð og áreiðanleiki hafa mikið að segja þegar kemur að því að velja hjól fyrir langferð.  Því léttara sem hjólið er því liprara verður það.  Einnig þarf að hafa í huga hvernig búnaðinum er raðað á hjólin.  Þunganum má ekki raða hátt og helst viljum við hafa mestu þyngdina fyrir miðju.  Varast bera að hlaða miklu dóti framan á framgaflanna.  Ef þú ert öruggur með hjólið má búast við að dýrmætum kröftum þurfi ekki að eyða í áhyggjur af vélaglamri og viðgerðum.  Þó að margir fari í margra mánaða ferðir á yfir 20ára gömlum hjólum er samt vissast að yfirfara allan vélbúnað fyrir ferðina.  Ég valdi að fá mér nýtt hjól, því af þeim sögum sem ég hef verið að lesa þá eru margir að hjóla allt upp undir 30-40þús km. án þess að gera annað en skipta um mótorolíu.

Eftir því sem tækninni fleygir fram fjölgar þeim þáttum í vélbúnaðinum sem getur bilað.  Því er best að velja hjól sem er einfalt.  Í Afríku eru ekki til tölvur til að sækja gögn frá tölvukubbum og fullkomnar græjur til að stilla tölvustýrða blöndunga og þess háttar.  Einfaldleikinn er bestur þegar kemur að langferðalögum um þriðja heims löndin.  Afríkubúum er þó margt til listanna langt og á þetta örugglega líka við um fátækustu löng Austur-Evrópu, því bílar sem yrðu flokkaðir sem brotajárn eru notaðir í mörg ár í viðbót í þessum löndum.  Aðstæður til viðgerða eru oft frumstæðar, og því er líklegra að innfæddir geti hjálpað þér með viðgerðina er tölvukubbana vantar.

Til að skera úr um hvaða hjól ég ætti að velja mér gerði ég samanburð á hjólunum fimm.  Þessi samanburður fólst í því að bera saman vélbúnað hjólanna auk annara þátta sem mér fannst að gæti ráðið því hvaða hjól er veldi.  Einnig hafði ég í huga þá þætti sem Chris Scott fjallar um.  Í töflunni hér að neðan lista ég upp hvernig ég stóð að þessum samanburði.

Óhjákvæmilega byrjar maður á að horfa í verðin.  KTM-ið er óhóflega dýrt og samkvæmt þeim upplýsingum sem ég hef aflað mér á netinu eru áreiðanleiki þess ekki eins góður og í japönsku hjólunum og því alveg með ólíkindum að þeir prísi hjólið svona hátt.  Ég kenni um París-Dakar, því það er ekkert í KTM-inu sem er eitthvað rosalega miklu betra en í hinum hjólunum.  Hér borgarðu extra fyrir merkið.  Í fyrstu var ég spenntur fyrir KTM-inu vegna þess að það er hægt að kaupa hliðartöskur og áfestingar frá umboðinu, en eftir að hafa surfað á netinu komst ég að því að það eru fyrirtæki úti í útlöndum sem smíða hliðartöskur og áfestingar á t.d Suzuki og Hondu, þannig féll það um sjálf sig að kaupa KTM út af hentugleika.

Eftir því sem ég kemst næst á það ekki að skipta máli hvort að vélin er vatns- eða loftkæld.  Vatnskældu hjólin bjóða upp á öflugri kælingu og henta því vel í keppnum þar sem mótorinn þarf örugga og öfluga kælingu, auk þess sem vatnskældu mótorarnir eru víst hljóðlátari.  Ókosturinn við að taka vatnskæld hjól á svæði eins og Sahara er vatnskassinn.  Ef kassinn laskast er ekki víst að viðgerð sé möguleg og ferðin því ónýt.  Að þessu leit fannst mér mjög spennandi að skoða DR650.

Prísinn á Hondunum hélt mér aðeins frá þeim svona í fyrstu, en John hjá MotoAventure ráðlagði mér eindregið að fara á XR400.  Hondurnar eru á svona svipuðu kaliberi og Suzuki, þ.e. mótorarnir eru skotheldir enda áralöng þróun að baki þeirra.  Ég hef aðeins hjólað á 400 hjólinu og hef í raun ekkert slæmt um það að segja.  Ekki þegar kemur að langferðum, en í slóðarallýi og drulludjöfulgangi er alveg eins gott að sitja heima eins og að fara á XR400 (nema að búið sé að tjúna upp mótor, taka pílu úr pústi og gera einhverjar aðrar kúnstir).

XR400 var því á listanum þanngað til ég fann 38L tankinn á DR650.  Bensínstöðvar eru ekki á hverju strái í Afríku og því er ráðlegt að hafa 500km draglengd, en með 38L tanknum mun ég hafa rúmlega 600km draglengd og væntanlega litlar sem engar áhyggjur af bensíni.  Margur ferðalangurinn tekur aðeins 20-25L tank með sér og raðar svo 5-10L bensínbrúsum utan á hjólið.  Þetta getur verið hættulegt, auk þess sem dýrmættu vatnsplássi er fórnað.  Á meðaldegi (30-40°C) er eyðimerkur förum ráðlegt að drekka 8-10L af vatni á dag.

Það varð því úr að ég ákvað að fá mér Suzuki DR650. Og horfði ég sérstaklega til þess að verðið er mjög viðráðanlegt, mótorinn er skotheldur, hjólið meðalþungt, auðvelt að útvega fylgihluti, auk þess sem reynsla flestra sem eiga DR er mjög góð.  Áður en ég fékk mér Yamaha WR400 átti ég DR600 '88 og veit því um áreiðanleika og þrautsegju Suzuki hjólanna. 

Ég á von á hjólin til landsins í Ágúst-Sept 2002, og hefst þá uppbygging hjólsins fyrir ferðina.  Eftirfarandi þarf að gera fyrir ferðina, þessi listi er ekki tæmandi:

• Grind fyrir áltöskur á hliðarnar og bögglabera

• Setja tvöfaldan standara eða breyta hliðar standaranum

• Setja upp raftengi fyrir GPS og hugsanlega fleiri staðsetningartæki

• Sterka pönnu og grjóthlíf fyrir mótor

• Stærri kúpu sem brýtur betur vind

• Mýkja upp sæti

• Festa 38L tank á hjólið

• Koma fyrir öflugra framljósi

• Smíða/kaupa farangursgrind framan á hjólið

• Olíuhitamæli - nauðsynlegt á torfærum hægum leiðum

• Koma upp búnaði sem festir dekk við gjörð - í þeim tilfellum sem þarf að hleypa úr dekkjum.

• Bæta við tengi á bensínleiðslu sem auðveldar að taka tankin af og fylla á prímus

• Setja stærri og öflugri rafgeymi

• Athuga með að hækka stýrið - tankurinn gæti farið að flækjast fyrir auk þess sem þægilegra verður að standa á hjólinu

• GPS haldari

• Athuga með gírhlutföll, hugsanlega þarf að lækka þau