Rauðufossafjöll-Álftavatn

18. ágúst 2002

Um hádegi skriðum við fram hjá Búrfelli og eftirvæntingin skein af okkur báðum. Stefnt var á um 250km og því var bakpokinn nokkuð þungur í byrjun. Veðrið hreinlega lék við okkur, logn og bongó blíða.
133 KB		 Fyrir ofan Næfurholtið eru vikursléttur dauðans. Hér þeytist Bjössi um vikurinn. Það besta við þetta svæði er að öll ummerki eftir hjólin verða horfinn innan árs, eða í það mesta 10 ár, Hekla elskan sér um sína.
160 KB
Sandur, sandur, sandur, sandur, sandur, mótorhjól, sandur, sandur, sandur, sandur, sandur.
120 KB		 Eftir að hafa brunað eftir svörtum sandinum áðum við á Dómadalsleið. Bakpokarnir voru einnig léttir og tankarnir þyngdir að sama skapi. Hingað til hafði ferðin gengið vel, enda upphitunin rétt búin.
107 KB
Jakob á Litlu-Heklu. Það var of freistandi, uppáferð á Litlu-Heklu var óviðráðanlegur fylgifiskur þess að vera undir Heklu.
109 KB		 Á leið okkar upp fannst mér ég sjá eitthvað þjóta framhjá sjóndeildarhringnum og viti menn voru ekki göngumenn á hælum okkar. Þeir tóku okkur vel og báðust til að smella mynd af köppunum. Í staðinn urðum við að taka mynd af þeim, sem og við gerðum.
131 KB
Erum við að tala um klikkað veður eða hvað? Þessi mynd hefði farið beint í ruslið ef að hjólin hefðu ekki lentu óvart inn á henni.
108 KB		 Heklan frá svolítið öðru sjónarhorni er maður á að venjast. Hér erum við á leiðinni inn að Krakatind. Slóðinn hér er helvíti flottur, þó nokkuð sé um blindhæðir og 90° beygjur. Það fylgir því víst að keyra um hálendi Íslands.
128 KB
Rauðufossafjöll fjarlægðust og okkar var farið að gruna að í hamaganginum hefðum við gleymt að beygja á einhverjum gatnamótunum. Nú voru góð ráð dýr. Við staðsettum okkur með GPS og komust að þeirri niðurstöðu að best væri að fylgja bóndaslóða sem lá inn að Blautukvísl við Rauðufossafjöll. Við Bjössi höfum hjólað undir Rauðufossafjöllin hér um árið og landslagið var því vel kunnuglegt.
73 KB		 Svona líta fjallvegir Íslands út, hjólför í sandi. Þessi slóði hverfur á hverju ári í leysingum og sandroki, en ævintýraglaðir ferðalangar sjá til þess að förin hverfa ekki alveg.
105 KB
Þegar við komum að gatnamótum Álftaver-Hungurvit var stefnan tekin í átt að Hungurfitum. Hér erum við rétt búnir að beygja af syðra fjallabaki og yfir á Hungurfitaslóðan. Nokkru innan er slóðinn mjög blautur og varð maður að passa sig á að vera ekki of nálægt fremsta manni, því afleiðingin var góð gusa af vatni inn um hjálinn og niður á bringu.
114 KB		 Fram hjá Hungurvitunum var farið og stefn að
89 KB
Horft niður í Sátu. Ljósu fjöllin í fjarska eru Torfajökulsfjöll, en tindurinn hægra megin er Torfatindur. Álftavatn er hægra megin við Torfatind. Héðan lá slóðinn í þröngum slóða, meðfram hlíðinni. Þeir sem hugsa sér að fara þessa leið skulu passa sig á því að fara ekki of langt, þ.e. ef á að fara niður að Álftavatni. Keyra þarf nokkuð meðfram sandinum áður en lítið gildrag kemur í ljós á hægri hönd. Það er vel afmarkaður troðningur niður að gilinu, en héðan liggur leiðinn bein að Torfakvísl og upp að Torfahlaupinu.
138 KB		 Svæðið er allt gróið, jafnt fjöll sem melar.
123 KB
Tími til að slappa af. Hestaslóðinn tók nokkuð á og ljóst er að hitinn hafði veruleg áhrif á hjólamenn.
128 KB		 Torfahlaup í öllu sýnu veldi. Frá Torfahlaup er vegur að Álftavatni, en hestaslóðinn heldur áfram. Ég tippa á að hann fari niður í Emstrur. Vegurinn að Álftavatni er trikkí fyrir þá sem ekki þekkja til, því hann liggur ofan í flæðarmálinu á stórum kafla. Athugið, vegurinn er vinstramegin við vatnið þegar komið er frá Torfahlaupi.
124 KB
Við Álftavatn áðum við og tókum af klárunum. Í bakgrunni eru Kaldaklofsfjöll í Torfajökli. Þegar okkur bar að garði voru túristar að koma úr baði í stærsta baðikari á svæðinu - Álftavatni. Mikið af fólki var að labba Laugarveginn og streymdu hóparnir í skálann á þeim 20mín sem við stoppuðum.
133 KB		 Bjössi tekur rispu. Ef ég hefði haft zoom á einnotamyndavélinni sem við vorum með hefðu snildartaktarnir komið betur í ljós. Það að fá að hjóla í svona landslagi eru forréttindi sem ég ætla ekki að láta til Landsvirkjunar. Því segi ég nei við virkjunum á hálendinu, sérstaklega ef það á að malbika alla vegi að lónunum. Héðan héldum við aftur að Rauðufossarfjöllum, en í staðinn fyrir að fara með Krakatind niður á Dómadalsleið, fórum við í átt að Hrafntinnuskeru. Við hjóluðum klikkaðan slóða upp að Hrafntinnuskers íshellinum, en hann er mun stærri núna er fyrir nokkrum árum þegar ég sá hann í fyrsta sinn. Það má kannski bæti við að Markarfljótið var svo lítið að við tókum varla eftir því. Hér um árið datt Bjössi illa í ánni, en þá var vatnið svona 70% meira en nú.
120 KB
Eftir 8klst ferðalag og rúma 200km voru við sáttir. Dómadalurinn var tekinn á met tíma, þrátt fyrir að sólin væri í augunum á okkur allan tíman. Þetta var seinasti túr Jakobs á WR-inum sem skilað hefur honum um hálendi Íslands í tvö sumur. Bjössi heldur náttúrulega áfram að þjössnast á DrZ-inu.
123 KB